De asielcrisis sociaal afwegen

13 januari 2016

De asielcrisis sociaal afwegen

 

Alle sociale kwesties worden afgewogen.  Dus ook hier zullen we dit moeten doen.  Welke kan die afweging zijn in de asielcrisis?  

Alle sociale kwesties worden afgewogen.  Zo nemen regeringen en politici harde beslissingen.  Enkele voorbeelden.  Een regio of land beslist om 3.000 maar geen 10.000 sociale woningen te bouwen per jaar.  Dit is hard wanneer men weet dat heel wat behoeftigen op een wachtlijst staan.  In de gezondheidszorg wordt beslist welke geneesmiddelen worden terugbetaald.  Sommige geneesmiddelen worden niet terugbetaald alhoewel dit levens zou kunnen redden.  In de werklozensteun wordt beslist om die na een tijdje degressief te maken.  Dit betekent minder steun na verloop van tijd.  Allemaal beslissingen die regeringen nemen of ze nu centrum-links of centrum-rechts zijn.  

De vraag is dus in deze kwesties niet of de sociale zekerheid zou omvallen indien men meer zou doen.  Indien men socialer zou zijn.  Men vergelijkt niet met het crash-scenario -‘valt de sociale zekerheid om indien we meer zouden doen’- maar men weegt de kwestie sociaal af.

Ook in de asielcrisis moeten we deze afwegingen maken.  Het is analytisch niet vol te houden indien we dat enkel in die éne kwestie niet zouden doen.    

In 2014 waren er in 15 landen gewapende conflicten met meer dan 1.000 doden.  In vier daarvan gaat het om meer dan 10.000 doden.  We moeten alles doen om tot minder oorlogen te komen maar het is niet zeker dat we daar zomaar in lukken.  In ‘The Bottom Billion’ beschrijft Professor Collier hoe landen met een laag inkomen en zonder hoop op groei, steeds opnieuw ten prooi vallen aan oorlog en staatsgrepen.  Er zullen dus steeds oorlogen zijn in de komende jaren.  Het aantal zal variëren en de namen zullen wisselen maar het is niet uitgesloten dat het telkens om een tiental gaat.  Door de grotere mobiliteit in de wereld zullen steeds meer mensen hun kans wagen om tot Europa te komen.  Hoe ver gaan we in de opvang?  Op een bepaald ogenblik zullen wij sociaal moeten afwegen zoals in alle andere sociale kwesties.  Ik ben niet tegen migratie maar ik ben wel tegen migratie wanneer die sneller loopt dan integratie.  Dit is nu het geval.  Een de-facto plafond is onvermijdelijk.

De meest voor de hand liggende manier om dit te bereiken is te zorgen voor een betere opvang in de veilige delen van de oorlogslanden en in de buurlanden.

Daarnaast moet er een opgedreven terugkeerbeleid van afgewezen kandidaat asielzoekers komen.  De regering heeft hiervoor reeds belangrijke bijkomende inspanningen beslist maar er moet nog meer voor worden gedaan.

Dit sluit een humanitaire en betere opvang niet uit.

Volg Hendrik op

       

Foto's

Twitter