Waarom een vermogenswinstbelasting niet voor iedereen is

21 januari 2016

Waarom een vermogenswinstbelasting niet voor iedereen is

 

De vermogenswinstbelasting is een heikel thema geweest voor onze partij.  Dit thema stond niet in ons verkiezingsprogramma.  Het blijft wat zoeken wat we precies bedoelen.  We moeten in deze discussie een onderscheid maken tussen het probleem en de oplossing.

Probleem

Er is een probleem wanneer we de verdeling van vermogen bekijken over de hele wereld.  De meest vermogende miljardairs hebben evenveel als 50% van de wereldbevolking.  Dit komt door de globalisering.  En het is ongeveer hetzelfde fenomeen als wanneer de Verenigde Staten van Amerika in de 19e eeuw een ééngemaakte markt werden.  De Vanderbilts en andere Amerikaanse families zijn daarmee mateloos rijk geworden.  Hetzelfde gebeurt nu op wereldschaal. Wie een boek leest van Thomas Piketty, de Karl Marx van de 21e eeuw, of de speeches bekijkt van Bernie Sanders, de linkse concurrent van Hillary Clinton, moet toegeven dat een dergelijke concentratie van rijkdom tot maatschappelijke instabiliteit moet leiden.  Een maatschappij kan niet ethisch genoemd worden wanneer dit niet opgelost geraakt.  Enkel overheidsingrijpen kan dit tegenhouden.  Automatische ‘trickle-down’ effecten waarbij welvaart geheel automatisch van hoogste vermogens naar de laagste vloeit, werken niet.  Als ze al werken, duren deze methodes asociaal lang.  Het nut van een bijkomend miljoen is voor een miljardair veel lager dan een miljoen verdeeld over duizenden alleenstaande moeders die moeite hebben om rond te komen op het einde van de maand.  

Oplossing

De vraag is nu welke oplossing we moeten kiezen.  En daar ligt het onderscheid tussen mijn opinie en diegene die circuleert binnen mijn partij.

Het gaat over de 1% hoogste (wereldwijde) vermogens en niet over een jong koppel dat aan het sparen is om het eigen deel van een woonlening te kunnen betalen.  En niet over gepensioneerden die gespaard hebben om hun pensioen aan te vullen.  Hun vermogen is niet het vermogen dat we kunnen bedoelen.  Hun vermogen mogen we vanuit de redenering van meer rechtvaardigheid niet bedoelen.  Want indien elke vorm van welvaart, vermogen wordt genoemd dat we moeten belasten, dan zijn we ver, heel ver, van een positionering als volkspartij.  Wat betekent dit nu concreet?  Dat betekent concreet dat we de limieten hebben bereikt van het verhogen van de roerende voorheffing of andere heffingen die wegen op normaal spaargeld en vermogen.  Ons pleidooi voor een vermogenswinstbelasting mag geen pleidooi zijn voor het belasten van de welvaart van onze mensen.  Indien dat wel zo zou zijn, dan kunnen we ons geen volkspartij noemen.  

Een vermogenswinstbelasting kan daarom enkel slaan op de top 1% vermogens.  Bij Bernie Sanders gaat het zelfs maar over de 0,3% top vermogens.

Volg Hendrik op

       

Foto's

Twitter